Oorsprong en geschiedenis van de TTM
De traditionele Tibetaanse geneeskunde, ook wel Sowa Rigpa genoemd, oftewel de "wetenschap van het genezen", is een van de drie belangrijkste natuurlijke geneeswijzen van Azië, naast de traditionele Chinese geneeskunde en de Indiase Ayurveda. De wortels ervan gaan vermoedelijk zo'n 8000 jaar terug. Yogi's die in afzondering in de natuur leefden, ontdekten de helende eigenschappen van bepaalde planten door het gedrag van dieren te observeren, die deze planten instinctief gebruikten om verwondingen te behandelen. Verdere inzichten in de helende werking van specifieke voedingsmiddelen, thermaal water en andere natuurlijke bronnen, evenals de positieve effecten van externe therapieën, vormen samen een schat aan kennis die bewaard is gebleven en is doorgegeven door oude genezers. In de 12e eeuw voltooide Yuthok Yonten Gonpo de Jongere zijn klinische studies over Gyud Zhi, de Vier Tantra's van de Geneeskunde. Deze vorm van de Vier Tantra's vormt nog steeds de basis van de Tibetaanse geneeskunde, die op grote schaal wordt beoefend in Tibet, India, Nepal, Bhutan, Ladakh, Mongolië en delen van Rusland.
Het doel is hier om spirituele beoefening en therapeutisch werk te combineren. Traditionele Tibetaanse Geneeskunde (TTM) is zeer complex in haar algehele structuur en methodologie. De focus ligt op een holistische benadering voor het behoud of het bereiken van zowel mentale als fysieke gezondheid. TTM integreert de wijsheid van verschillende geneeswijzen: Indiase Ayurveda, Chinese geneeskunde, Perzische Unani-geneeskunde en de eeuwenoude kennis van de Mongoolse sjamanistische Bön-geneeskunde. Het is daarom een zeer complexe en omvattende methode voor het behoud van gezondheid en de behandeling van ziekten.
Kosmologie in de Tibetaanse therapie
De vijf elementen (ruimte, vuur, aarde, water en lucht) vormen niet alleen de uiterlijke dimensie, het universum waarin we leven, maar ook de innerlijke dimensie van ons wezen. Lichaam. De drie humoren, of fundamentele energieën, in de Ayurveda bekend als Vata, Pitta en Kapha. De volgende termen worden gebruikt: Lung (wind), Tripa (gal) en Beken (slijm), die op hun beurt zijn afgeleid van de vijf Ze zijn opgebouwd uit elementen. Ze bevinden zich in specifieke lichaamsregio's en zijn gepositioneerd in Verband met zogenaamde mentale gifstoffen: gehechtheid en verlangen worden geassocieerd met de longen. In verband met Tripa, woede en razernij, en met Beken onwetendheid en incompetentie. Verder Alle vijf elementen hebben specifieke functies, staan in verband met een van de vijf zintuigen en hebben hun tegenhangers in specifieke organen en ledematen. Een teveel of tekort aan een of meer van deze elementen kan gevolgen hebben. Onevenwichtigheden in meerdere fundamentele energieën leiden tot verstoringen in het systeem, die zich vervolgens manifesteren als symptomen of ziekten. Het doel van de traditionele Tibetaanse geneeskunde is daarom... Harmonisatie en evenwicht van de vijf elementen en de verschillende energievormen.
Welke diagnostische methoden worden er gebruikt bij TTM?
Om eventuele onevenwichtigheden in de drie energievormen vast te stellen, voert een Tibetaanse arts of genezer altijd een urineonderzoek uit. Deze praktijk vindt zijn oorsprong in de sjamanistische gebruiken van de Bön-traditie. Urineonderzoek is cruciaal omdat het, in tegenstelling tot polsdiagnose (die subtielere informatie geeft over de toestand van de interne organen), direct inzicht biedt in de interne toestand van het lichaam. Volgens de Traditionele Tibetaanse Geneeskunde (TTM) weerspiegelt urine de interne toestand van het lichaam en is het daarmee een eenvoudige en directe methode om de conditie van de patiënt te begrijpen.Naast het stellen van vragen aan de patiënt, omvatten andere diagnostische methoden oogonderzoek en observatie van de vorm en het uiterlijk van de lippen.
Welke verschillende behandelmethoden zijn er binnen TTM?
In de traditionele Tibetaanse geneeskunde (TTM) is ziektepreventie minstens even belangrijk als behandeling. Er wordt een breed scala aan behandelmethoden toegepast. Naast traditionele Tibetaanse massage (Ku Nye), moxibustie, cupping en smudging, evenals acupressuur (afgeleid van de traditionele Chinese geneeskunde) en acupunctuur met de gouden naald, Tibetaanse helende yoga (Lu Jong), meditatie, mantrarecitatie en leringen over een juiste levensstijl, speelt kennis van een dieet afgestemd op de individuele constitutie een centrale rol. De Tibetaanse geneeskunde is een constitutionele theorie gebaseerd op de drie pijlers van de menselijke constitutie. o.g. Fundamentele energieën. Ieder mens draagt een individuele mix van deze drie werkingsprincipes in zich, wat resulteert in zeven verschillende constitutionele typen. Volgens de Traditionele Chinese Geneeskunde (TTM) zijn er tot wel 84.000 verschillende aandoeningen die kunnen voorkomen, die verder worden onderverdeeld in 404 hoofdziekten. Alle ziekten worden gecategoriseerd op basis van hun effecten als koud, heet of een combinatie van beide. Alle stoffen die bij de behandeling worden gebruikt (kruiden, mineralen, enz.) en alle therapeutische maatregelen kunnen ook in deze categorieën worden ingedeeld. Een belangrijke basis en voorwaarde voor een gezond lichaam en een gezonde geest is een optimaal functionerend spijsverteringsvuur (medrö), zonder welke spijsverteringsstoornissen kunnen ontstaan en het innerlijke vuur (tummo), dat tot geluk leidt, niet kan worden aangewakkerd.
Traditionele Tibetaanse geneeskunde is derhalve een naturopathische behandelmethode die kennis uit diverse tradities en gebruiken heeft verzameld en aangevuld, met als doel het innerlijke evenwicht in de mens te herstellen.
Neem contact op met onze auteur, een expert op het gebied van ontspanning. ♥
Karin Savignano
Imbröderstr. 14, 71634 Ludwigsburg
Tel.: 07141/12 90 55 9
E-mail: karin.savignano@soundsandsilence.de
www.soundsandsilence.de
Hartelijk dank, lieve Karin, voor dit fascinerende inzicht!